Moroccan Dirham (MAD)

Korte geschiedenis van de Marokkaanse dirham

De naam dirham is eeuwenoud — hij reisde van de Griekse drachme het Arabisch binnen en werd een van de standaardmunten van de vroege islamitische wereld. De moderne dirham van Marokko werd in 1960 geïntroduceerd, ter vervanging van de Marokkaanse frank uit de protectoratetijd, met Bank al-Maghrib — de in 1959 opgerichte centrale bank — als uitgever.

De dirham is altijd een beheerde munt geweest. Hij hing decennialang aan de Franse frank en daarmee indirect aan de euro; in 2015 stapte Marokko over op een mandje van euro’s en Amerikaanse dollars, en de centrale bank verruimt de fluctuatieband in stappen als onderdeel van een geleidelijke liberalisering. Transacties op de lopende rekening zijn grotendeels converteerbaar, maar kapitaalstromen blijven gecontroleerd.

Die opzet past bij een economie die tussen Europa en de rest van de wereld hangt: Frankrijk en Spanje domineren de handel, jaarlijks komen miljoenen toeristen uit de EU, en de Marokkaanse diaspora in Frankrijk, Spanje, Italië en de Benelux stuurt enkele van de grootste overmakingsstromen van Afrika naar huis.

Wat beweegt de wisselkoers van de MAD

De dirham zweeft niet vrij, dus de drijfveren zijn de economie achter de koppeling en het tempo van de Marokkaanse liberalisering zelf.

• De euroband: met Europa als dominante handelspartner is het aandeel van de euro in het mandje wat het zwaarst telt voor exporteurs en importeurs
• Toerisme en overmakingen: miljoenen bezoekers en een grote diaspora leveren de vreemde valuta die de importrekening financiert
• Fosfaten en industrie: Marokko behoort tot de grootste fosfaatexporteurs ter wereld en heeft serieuze auto- en luchtvaartindustrie opgebouwd voor Europese klanten
• Droogte en landbouw: regenafhankelijke oogsten laten plattelandsinkomsten en voedselinvoer schommelen, en slechte regenjaren wegen betrouwbaar op de economie

De dirham in de praktijk

Marokko draait op contant geld precies op de plekken die reizigers liefhebben — medina’s, souks, grand taxi’s en wegkantoorcafés — terwijl kaarten en contactloos betalen in steden, hotels en grotere restaurants prima werken. Neem kleine biljetten mee: afdingen in een souk met een groot bankbiljet is een verliezende openingszet, en handelaren hebben zelden wisselgeld.

De dirham is officieel een gesloten munt: er gelden limieten op hoeveel u mag in- of uitvoeren, en aan de uitvoerkant is het strak geregeld. Wissel overgebleven dirhams bij een gelicentieerd kantoor vóór uw vertrek — balies op de luchthaven wisselen ze, straatopkopers bieden u geen koers die de moeite waard is. De overmakingsstromen uit de diaspora zijn enorm en competitief: banken, overschuivers en contante netwerken noteren allemaal andere effectieve koersen, dus vergelijk het dirhambedrag dat werkelijk aankomt.

Populaire omrekeningen met de dirham

EUR/MAD is het paar dat ertoe doet — het merendeel van de Marokkaanse handel, het toerisme en het diasporageld verloopt tegen de euro. USD/MAD en GBP/MAD bedienen Amerikaanse en Britse reizigers en bedrijven, terwijl CAD/MAD de groeiende Marokkaanse gemeenschap in Canada weerspiegelt. Controleer binnen Marokko altijd of een prijskaartje in euro’s gebruikmaakt van de gunstige eigen conversie van de handelaar.

Veelgestelde vragen