Een wisselkoersnotering ziet er simpel uit – EUR/USD 1,08 – maar stopt meerdere informatie in één getal. Zo lees je hem, en zo herken je wanneer een genoteerde koers een kost verbergt.
Welke valuta is welke
In elk paar staat de basisvaluta vooraan en de noteringsvaluta tweede. Het getal vertelt je hoeveel noteringsvaluta één eenheid van de basisvaluta opbrengt:
- EUR/USD 1,08 → 1 euro koopt 1,08 Amerikaanse dollar
- USD/JPY 150,00 → 1 Amerikaanse dollar koopt 150 Japanse yen
De volgorde is een marktconventie, geen keuze: sommige paren staan altijd op dezelfde manier genoteerd (EUR/USD, GBP/USD) en andere juist omgekeerd (USD/JPY, USD/CAD). Zorg bij het opzoeken van een koers dat je weet welke valuta de basis is – anders lees je 150 yen misschien als 150 dollar.
Het hoofdgetal en de pips
Bij EUR/USD 1,0850 is het hoofdgetal 1,08 en zijn de laatste twee cijfers – de pips – 50. De meeste paren worden met vier of vijf decimalen genoteerd, yenparen met twee of drie. Dagbewegingen van grote paren blijven vaak beperkt tot enkele tientallen pips, vandaar dat een beweging van 1% op één dag als een grote dag geldt.
Waarom jij één koers ziet en de markt er twee ziet
Professionele markten noteren twee prijzen: de geldkoers (wat kopers betalen) en de briefkoers (wat verkopers accepteren). Het gat ertussen is de spread – de transactiekost van de markt zelf. Bij EUR/USD kan die een fractie van een pip zijn; bij een exotisch paar kan hij honderden keren breder zijn.
Als klant zie je bij het wisselen van geld meestal één koers. Die koers is de middenkoers plus de marge van de aanbieder. Hoe groter het gat tussen de middenkoers en de aangeboden koers, hoe meer de omrekening werkelijk kost – ongeacht wat de feekolom zegt.
Kruiskoersen: waarom de dollar overal is
De meeste valutaparen worden niet direct verhandeld. Wil je Deense kronen omrekenen naar Braziliaanse real, dan prijst de markt dat als DKK→USD en USD→BRL aan elkaar geregen. Daarom zijn op de dollar gebaseerde referentiekoersen voor alles bruikbaar, en daarom hebben sommige ongebruikelijke paren bredere spreads – je betaalt voor twee omrekeningen, ook al zie je er één.
Een praktische leesroutine
- Zoek de middenkoers voor jouw paar op (Fxverter, Google of een andere referentiebron)
- Vraag het totaal ontvangen bedrag van de aanbieder voor jouw overdracht op
- Deel het ontvangen bedrag door wat de middenkoers zou opleveren – het gat is de werkelijke kost
- Herhaal het met een tweede aanbieder; het gat, niet de fee, bepaalt de winnaar
Als je een notering op deze manier kunt lezen, werkt de marketing van 'geen provisie' niet meer op je – want je kijkt niet langer naar het getal dat men je wilt laten zien.